Zbigniew Pietrzykowski – dżentelmen ringu

Zbigniew-Pietrzykowski-Cassius-Clay

Zbigniew Pietrzykowski to jeden z najwybitniejszych polskich pięściarzy w dziejach. Nigdy nie walczył zawodowo, lecz osiągnął bardzo dużo. W swojej karierze nokautował między innymi słynnego Laszlo Pappa oraz toczył wyrównany bój z samym Cassiusem Clayem. Z późniejszym Muhammadem Ali’m spotkał się w finale Igrzysk Olimpijskich organizowanych w Rzymie w 1960 roku. W ringu był prawdziwym dżentelmenem, z zawsze naładowanymi pistoletami.

Urodził się 4 października 1934 roku w małej wsi o nazwie Bestwince, leżącej w województwie śląskim. Jego rodzice byli nauczycielami. Bracia natomiast zajmowali się sportem. Jeden z nich dźwigał ciężary, drugi zaś trenował boks. Zbigniew poszedł w jego ślady rozpoczynając swoją przygodę w klubie BBTS pod okiem trenera Mleczki. Pietrzykowski zmarł 19 maja 2014 roku w Bielsku Białej, gdzie też został pochowany.

Zbigniew Pietrzykowski – kariera

Zbigniew Pietrzykowski stoczył w swojej karierze aż 350 pojedynków. Skończył z rekordem 334 wygranych, 14 porażek oraz 2 remisów. Największe sukcesy święcił pod okiem samego, wielkiego Feliksa Stamma. Ten genialny mańkut posiadał doskonale żądlący prawy prosty i ścinający z nóg lewy sierpowy. “Piskorz” mierzył 181 centymetrów wzrostu i walczył w wagach od lekko średniej do półciężkiej.

W trakcie bogatej kariery był 3-krotnym medalistą olimpijskim. Pierwszy brązowy medal wywalczył w 1956 roku podczas imprezy organizowanej w Melbourne walcząc w kategorii lekko średniej. W półfinale musiał uznać wyższość wielkiego Laszlo Pappa. Srebro przywiózł z Rzymu, gdzie w finale uległ wspomnianemu już The Greatest. Ostatni medal również niestety brązowy wywalczył 4 lata później w Tokio. Tym razem musiał uznać wyższość Rosjanina.  Aleksei Kiselyov przegrał jednak walkę finałową podczas Igrzysk w 1964 roku, podobnie jak cztery lata później. Pietrzykowskiemu zabrakło więc, jednie złota olimpijskiego.

Zdobywał również 4 złote medale mistrzostw Europy oraz jeden brązowy. Rozpoczął od brązowego krążka zdobytego w 1953 roku podczas mistrzostw rozgrywanych w Warszawie. Jako 19-to letni chłopak odniósł swój pierwszy poważny sukces. Poległ w w półfinale z Anglikiem Brucem Wellsem. Dwa lata później zdobył już złoty medal tego turnieju. Wygrywał również w latach 1957, 1959 oraz 1963.

11-sto krotny mistrz Polski

Zbigniew Pietrzykowski to także 11-krotny indywidualny Mistrz Polski. Tytuły zdobywał w wadze lekkośredniej w latach 1954-1957, oraz w wadze półciężkiej w latach 1959-1966. Był także 3-krotnym Mistrzem Drużynowym reprezentując kluby Legię Warszawę i BBTS.

Zbigniew-Pietrzykowski

Największe osiągnięcia

Największymi osiągnięciami w karierze Pietrzykowskiego nie wątpliwie było znokautowanie Laszlo Pappa, podczas mistrzostw Europy w Warszawie oraz srebro olimpijskie wywalczone w Rzymie. Papp w momencie walki z Piskorzem był już dwukrotnym złotym medalistą olimpijskim. Tym bardziej nokaut jaki zaserwował mu 21-letni Pietrzykowski zadziwił świat. Warto nadmienić, że była to jedyna porażka przed czasem jakiej doznał Węgier.

Pietrzykowski został również uznanym najwybitniejszym Polskim pięściarzem w historii. Rywalizował o to miano z innym genialnym pięściarzem, Jerzym Kulejem.

Pietrzykowski zakończył karierę w 1968 roku zostając jednocześnie trenerem. W trakcie kariery stoczył nie tylko aż 350 pojedynków. Wygrał także wszystkie ze stoczonych 136 walk ligowych.

1 myśl na “Zbigniew Pietrzykowski – dżentelmen ringu”

  1. Pingback: Terence Crowford - mistrz po złej stronie barykady - Boxing Factory

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *